Video Game Nostalgia: Interstate '76 & Nitro Riders

"Jade, she built a good car."
"Yeah."
"But she got out."
"What?"
"Never get out of the car."
Συζήτηση μεταξύ Skeeter και Groove. Σοφά λόγια από τον Skeeter.

Το παιχνίδι βγήκε το 1998 από την Activision. Επίκαιρο(;) τώρα μιας και ήταν βασισμένο στην οικονομική κρίση των 70s, αλλά σε πιο άσχημη κατάσταση. Τα καύσιμα είναι πολύ ακριβά και λιγοστά και οι εγκληματίες βάζουν όπλα στα αμάξια τους και κυνηγάνε τα βενζινάδικα και κλέβουν/καταστρέφουν ό,τι βρουν, οι λεγόμενοι automercenaries ή creeps.
Αφού η αστυνομία είναι διεφθαρμένη, για την καταπολέμηση του εγκλήματος από τις διάφορες συμμορίες, άλλοι οδηγοί εξοπλίζουν τα αυτοκίνητα τους αντίστοιχα και τους κυνηγούν, οι λεγόμενοι autovigilantes.

Η ιστορία ξεκινάει στις 3 Ιουλίου του 1976 με ένα κυνηγητό 2 αμαξιών μες στο βράδυ. Στο μπρος αυτοκίνητο είναι η Jade Champion (CB Callsign: Vixen), πρώην οδηγός αγώνων και τώρα autovigilante και την κυνηγάει ο Antonio Malochio που είναι ο κύριος αντίπαλος του παιχνιδιού. Η Jade προσπαθεί να ξεφύγει και καλεί στον ασύρματο τον Taurus (CB Callsign: Stampede) για βοήθεια. Πριν προλάβει όμως, τρακάρει το αυτοκίνητο της και χρειάζεται να βγει έξω και να αντιμετωπίσει τον Malochio. Ο Malochio ξεγελάει την Jade με τα ζάρια του (έχει και γκραφίτι ζαριών στο αμάξι του) και την πυροβολεί πισώπλατα. Όπως πάει να δώσει το τελειωτικό χτύπημα έρχεται ο Taurus και ο Malochio ξεφεύγει. H Jade ξεψυχάει στα χέρια του Taurus ενώ του λέει να βρει τον αδερφό της.

Προχωράμε λίγο και έξω από ένα μικρό εστιατόριο, είναι ο Taurus και ο μικρός αδερφός της Jade, Groove (CB Callsign: Swinger, μετά τον φιλικό αγώνα με τον Taurus).
Ο Groove δεν μπορεί να πιστέψει ότι η αδερφή του κυνηγούσε εγκληματίες, μιας και στην οικογένεια ήταν όλοι οδηγοί αγώνων. Τελικά ο Taurus πείθει τον Groove (o οποίος "κληρονομεί" το πορτοκαλί Piranha της Jade) και συνεχίζουν την δουλειά των λιγοστών autovigilantes. Στην πορεία και με την βοήθεια του μηχανικού τους Skeeter (CB Callsign: Monkeywrench) μαθαίνουν ότι κάτι μεγάλο ψήνεται.

Taurus, Groove, Jade (και το Piranha)

Οι χαρακτήρες είχαν φάση.
Δυστυχώς από την Jade δεν βλέπουμε (pun intended) πολλά, μιας και την χάνουμε νωρίς. Στο training mode πάντως ο Taurus έχει δώσει μια κασέτα που άφησε η Jade για τον Groove οπότε την ακούμε να δίνει τις διάφορες οδηγίες για το παιχνίδι.
Μπορεί να "στοιχειώνει" το Piranha, αφού σε κάποια φάση που κοιμάται ο Groove μέσα στο αμάξι, ονειρεύεται ότι τον καλεί ένας creep ονόματι Patriot που τον φωνάζει Vixen (το Callsign της Jade) και τον προκαλεί σε αγώνα με την συμμορία του. Αφού χάσουν, γίνεται μάχη (δεν τους αρέσει να χάνουν φαίνεται) και όταν ο Groove νικήσει, ξυπνάει. Πιο μετά ρωτάει τον Taurus αν ήξερε κάποιον Patriot και του λέει πώς η Jade είχε αναμετρηθεί (και προφανώς σκοτώσει) αυτόν και την συμμορία του, καιρό πριν.
Επίσης το βαθύ μεταξύ Taurus και Groove:
"Jade built a good car. She'll get you through."
"Jade or the car?"
"Yes."

Ο Taurus είναι ο συνήθως σοβαρός μέντορας. Κλασσικό παράδειγμα του afro και με voice actor που θυμίζει αρκετά τον Samuel Jackson. Είχε οικογένεια που του την σκότωσαν οι εγκληματίες και γι' αυτό έγινε autovigilante. Είναι και ποιητής (πεζά ποιήματα :P). Όταν πατάς το C, ο Groove του μιλάει στον ασύρματο και του λέει να πει κάποιο από τα ποιήματα του και πετάει μερικά ωραία.

Ο Groove είναι λίγο-πολύ αραχτός, έχει και τις σοβαρές στιγμές του, αλλά είναι αρκετά laid back. Έχει και την φοβερή μουστάκα της εποχής.

O Skeeter είναι ο πλήρης redneck. Κλασσικά αναρωτιέται κανείς πώς στο καλό αυτός επισκευάζει τα αυτοκίνητα μιας και είναι στην κοσμάρα του. Πάντως ξέρει σίγουρα ένα  πράγμα, "Never get out of the car". Επίσης είναι φοβερός στις ανακρίσεις.

Μετά υπάρχουν διάφοροι δευτερεύοντες χαρακτήρες. Κυρίως creeps που δεν ζουν για πολύ και αναφέρονται αρκετοί autovigilantes που δεν οδηγούν πια στον δρόμο.

Χρησιμοποιούσε την μηχανή γραφικών του Mechwarrior 2 επίσης από την ίδια εταιρεία. Τα αυτοκίνητα φαίνονταν ωραία για την εποχή τους, αλλά πολλά εφφέ τότε, όπως φωτισμού κλπ είναι "άγρια" στο μάτι σήμερα.
Ειδικά στα cutscenes που οι χαρακτήρες έχουν τόσα πολύγωνα (και μηδαμινά textures) που του έδινε μια cult μινιμαλιστική πινελιά.

Ο ήχος ήταν καλός για τότε, με αρκετά δυνατές μηχανές και εφφέ, το soundtrack πολύ funky 70s κατάσταση και κόλλαγε με το όλο στυλ.

Αυτό που άρεσε όμως στον περισσότερο κόσμο ήταν το gameplay. Τα αυτοκίνητα είχαν physics, αν και λίγο υπερβολικά όταν έπεφτες σε μερικές λακούβες. Είχε φάση να κυνηγιέσαι με τους αντιπάλους και να προσπαθείς να πετύχεις καλή βολή. εκτός αν είχες turret οπότε άλλαζε το θέμα.

Τα αυτοκίνητα κατά τ' άλλα έτρεχαν ωραία, καλά κωλίδια με χειρόφρενο και τρελά γκάζια με nitro (όταν έπαιρνες πιο μετά).

Στην κύρια ιστορία (TRIP ή Total Recreational Interactive Production), ελέγχεις μόνο ένα αυτοκίνητο, το Piranha. Το οποίο παίρνει 2 όπλα στο ταβάνι (τα οποία μπορείς να κάνεις link να βαράνε ταυτόχρονα), ένα πίσω και ένα χμ... dropper ας πούμε. (για λάδια, νάρκες, κλπ).

Η κανονική κάμερα είναι μέσα από το αμάξι, με το ταμπλό να έχει πυξίδα, να δείχνει ποια ταχύτητα έχεις επιλέξει, ραντάρ, τα όπλα και πόσα πυρομαχικά έχουν, στόχαστρο, status της θωράκισης, των ελαστικών, της μηχανής, κλπ.).

Η πυξίδα βοηθάει πολύ σε αυτό το παιχνίδι, μιας και ο χάρτης δεν δείχνει πού βρίσκεσαι και πάνω απ' όλα είναι ζωγραφισμένος. Οπότε λίγο η πυξίδα, λίγο τί βλέπεις και βρίσκεις τον δρόμο σου. Αν χαθείς... ατυχία.

Το ραντάρ δείχνει τα αυτοκίνητα που υπάρχουν τριγύρω και τα οποία μπορείς να lock-άρεις. Αν κάποιο αμάξι σβήσει την μηχανή του, δεν εμφανίζεται στο radar και σπάει το lock.

Όπως στο Mechwarrior 2, έτσι κι εδώ οι ζημιές γίνονται σε διάφορα μέρη του αυτοκινήτου. Ανάλογα το σημείο που χάνεις, έχεις και τις συνέπειες που θα περίμενες. Κοινώς αν χαλάσει οτιδήποτε το οποίο είναι μαρκαρισμένο με λέξη (λάστιχα, φρένα, κλπ), ο χειρισμός γίνεται πολύ δύσκολος.
Αν χαλάσει μέρος της θωράκισης (το εξωτερικό περίγραμμα), ε, απλά κάνεις μπουμ μετά από μερικά χτυπήματα. Το εσωτερικό περίγραμμα είναι το σασί, το οποίο χαλάει αν κοπανάς το αυτοκίνητο τριγύρω.

Το μόνο πρόβλημα είναι αν αναποδογυρίσεις, τότε χάνεις κατευθείαν, μιας και τα αυτοκίνητα ανατινάζονται σε Hollywood φάση, επειδή δεν μπορούν να σηκωθούν (λες και κάνουν Car Seppuku).

Όσο προχωράς στο story τόσο παίρνεις salvage από τα αντίπαλα αυτοκίνητα που χρησιμοποιείς για να κάνεις upgrade το δικό σου. Από νέα φρένα, θωράκιση, μέχρι όπλα.

Επειδή τα κατεστραμμένα αμάξια δεν έχουν πολλά κομμάτια να πάρεις υπάρχει και πιο δύσκολος αλλά καλός τρόπος για salvage. Όταν η θωράκιση κάποιου αντιπάλου έχει πέσει, τότε μπορείς να πυροβολήσεις με το πιστόλι από το παράθυρο ενώ είστε παράλληλα και να πετύχεις τον οδηγό. Δεν φαίνεται μιας και τα τζάμια δεν είναι διαφανή, αλλά η κόρνα από το κεφάλι που μένει πάνω της, δείχνει ότι τον έφαγες.

Υπάρχει και Instant Action για να παίζεις ενάντια σε αντιπάλους όπου διαλέγεις εσύ πόσοι θα είναι, με τί αυτοκίνητα και όπλα, όπως και το αυτοκίνητο και τα όπλα που θα έχεις. Μπορείς να διαλέξεις και από μερικά χρώματα που έχει το παιχνίδι ήδη.

Multiplayer δυστυχώς δεν είχα δοκιμάσει πολύ, οπότε δεν μπορώ να σχολιάσω πόσο καλό ήταν σε ping. Άλλωστε θα είχα το 56ρι modem τότε. :P

Το παιχνίδι είχε ένα expansion pack/prequel:
Το Interstate 76: Nitro Riders.

Εκεί η ιστορία είναι λίγο καιρό πριν το I'76. Ξεκινάει με άλλο ένα κυνήγι, 2 creeps να προσπαθούν να φάνε τον Taurus, ο οποίος ζητάει βοήθεια αλλά κανένας autovigilante δεν είναι κοντά. Την σκηνή όμως την βλέπει μια γνωστή (υπήρχε και άλλη άλλωστε; :P) θηλυκή φιγούρα δίπλα στο πορτοκαλί αμάξι της από ένα ύψωμα.
Μετά από ένα άλμα πάνω από μια γκρεμισμένη γέφυρα ο Taurus τρακάρει και δεν μπορεί να συνεχίσει άλλο. Ο ένας creep χτυπάει σε μια μπαριέρα και φεύγει τρίποντο, ο άλλος περνάει και είναι έτοιμος να αποτελειώσει τον Taurus. Εκείνη την στιγμή περνάει και το Piranha την γέφυρα και ανατινάζει τον creep. Κάπως έτσι γνωρίζονται ο Taurus με την Jade. Μπαίνουν στο Piranha και η Jade ενημερώνει τον μηχανικό της (τον Skeeter φυσικά) να συναντηθούν για να παραλάβουν το αυτοκίνητο του Taurus.

Εδώ έχει πάλι story, αλλά οι διάφορες αποστολές πάνε αναχρονιστικά και ανάλογα με τον χαρακτήρα που διαλέγεις. Αυτή τη φορά μπορείς να παίξεις με Jade, Taurus και Skeeter. Αν τελειώσεις όλες τις αποστολές, τότε παίζεις και με έναν creep. Επίσης μπορείς να παίζεις με το default αυτοκίνητο του κάθε χαρακτήρα ή να διαλέγεις κάποιο άλλο.

Είχε μερικές ωραίες αποστολές (όπως την κανονική αναμέτρηση της Jade με τον Patriot και την παρέα του), νέα αμάξια και όπλα και character development για τους 3 πρωταγωνιστές.

Mη έχοντας ένα συγκεκριμένο τέλος στην ιστορία, άφηνε μια λίγο περίεργη γεύση.
Πάντως για expansion ήταν καλό, μιας και γουστάρουμε να έχουμε περισσότερα πράγματα.

Υπήρξαν και 2 spinoffs στις κονσόλες, τα Vigilante 8, αλλά δεν είχαν καμιά φοβερή ιστορία.
Διάφορα mods έχουν υπάρξει κατά καιρούς για να μας θυμίσουν τα παλιά, αλλά μιας και γίνονται σε μηχανές άλλων παιχνιδιών, δεν έχουν την ίδια αίσθηση.

Ακολούθησε και sequel, το Ιnterstate 82, αλλά εκτός από τα καλύτερα γραφικά, έκοψε πολλά πράγματα που άρεσαν στην community, μπορεί να γράψω και για εκείνο στο μέλλον.

Πριν από την Λάρα... ;)

"Wow."
"What was that ?!"
"Flying saucer."
"Oh..."
Taurus και Groove στον ασύρματο μετά από την πτώση ενός UFO λίγο πιο πέρα από το Piranha.
Έξω από το Roswell πρέπει να έπεφταν συχνά ιπτάμενοι δίσκοι. :P

Video Game Nostalgia: Ballistics

Ο χρόνος 2001 και η Grin βγάζει το πρώτο της παιχνίδι. Το όνομα αυτού Ballistics. Racing game στο μέλλον, οι πιλότοι έχουν hoverbikes και τρέχουν μέσα σε τούνελ.

Το gameplay απλό, τρέχα και μην χτυπήσεις στα εμπόδια. Αν χτυπήσεις, ανάλογα την ταχύτητα ζεσταίνει το όχημα και ξεκολλάς από το τείχος του τούνελ. Να ξανακολλήσεις γίνεται εύκολα με το πάτημα ενός κουμπιού, αλλά θα έχεις χάσει όλη σου την ταχύτητα. Επίσης αν ζεσταθεί πολύ το όχημα, μπουμ!

Υπάρχουν boosters και coolers στις άκρες του τούνελ που σου γεμίζουν το boost bar και σου κρυώνουν αυτόματα το όχημα αντίστοιχα. Αν είναι επείγον, μπορείς κι εσύ να ρίξεις cooler στο όχημα, αλλά τότε είναι σαν να πατάς φρένο.
 Με απλό γκάζι (και χωρίς αλλαγές στο όχημα) φτάνεις κοντά στα 400 (όπως γράφει) χιλιόμετρα την ώρα, οπότε προλαβαίνεις να βλέπεις τι έρχεται.

Πέρνα όμως πάνω από κάποιο booster και πάτα το space και τότε καταλαβαίνεις γιατί το ταχύμετρο μετράει τα Mach στο πάνω μέρος. :P

Τότε ο ήχος κόβει και απλά δεν έχεις την ευχέρεια να βλέπεις τί έρχεται στην στροφή. Μνήμη, ρεφλέξ και τύχη ή θα σε σώσουν ή θα σε κάνουν χαλκομανία σε κάποιο εμπόδιο.
Με λεφτά από τα πρωταθλήματα, μπορείς να κάνεις upgrade τα μέρη του οχήματος.
Κλασσικά άλλα βοηθάνε στο να αντέχεις και άλλα στο να τρέχεις, κλπ.

Το παιχνίδι ήταν εντυπωσιακό στην εποχή του. Επειδή ήταν από τα πρώτα που είχαν pixel shaders και επίσης ήταν showcase παιχνίδι για τις GeForce 3 (που είχα κι εγώ τότε :P).

Μέχρι και σήμερα έχει φοβερή αίσθηση της ταχύτητας, μιας και τρέχεις μέσα σε τούνελ, αλλά σε αρκετά σημεία βλέπεις τον "έξω κόσμο". Δεν είχε blur όπως τα περισσότερα παιχνίδια σήμερα, οπότε στις φωτογραφίες δεν φαίνεται τόσο καλό.

Δυστυχώς τα πολλά εμπόδια δεν βολεύουν στο να ευχαριστηθείς την ταχύτητα, γιατί πρέπει να προσέχεις και αυτά και να είσαι στην εξωτερική μεριά της στροφής για να μην ξεκολλήσεις.

Επίσης έχει μόνο 7 πίστες, δεν είναι κανένας μεγάλος αριθμός.

Δεν είχα ασχοληθεί για πολύ καιρό, αλλά αν ήθελα λίγο να πωρωθώ με την ταχύτητα, έμπαινα να παίξω.
Σχόλιο του αδερφού μου όταν το είδε για πρώτη φορά: "Αυτό είναι για να παθαίνεις επιληψία."
Σχόλιο φίλου μου όταν σε μια πίστα πήγαινα πολύ γρήγορα: "Είναι λες και οι τοίχοι πάνε προς τα πίσω..."

Πιο πολύ tech demo στην τελική, αλλά αν θες να τρέξεις γρήγορα δεν μου έρχεται κάτι άλλο στο μυαλό.

Και όπως έλεγαν ο Maverick και ο Goose στο Top Gun:
"I feel the need... the need for speed!" (όχι την ομώνυμη racing game σειρά. :P)

Video Games Nostalgia: Tribes 2

Μετά από αρκετά πηδηματάκια και skiing με την βοήθεια του jetpack, φτάνεις απέναντι από την αντίπαλη βάση.

Το ραντάρ που βρίσκεται στην κορυφή έχει καταστραφεί από ένα βομβαρδιστικό που μόλις πέρασε και ο μόνος τρόπος να σε ανιχνεύσουν είναι από οπτική επαφή, από αυτή την γωνία όμως και ενώ η επίθεση γίνεται κατά μέτωπον, δεν κοιτάνε προς εσένα.

Ένας αντίπαλος πηγαίνει με repair pack να αρχίσει τις επισκευές στο ραντάρ. Ζουμ σεταρισμένο στο 20x, το spinfusor ρίχνει μια φορά προς το κεφάλι του αντιπάλου, ευτυχώς είναι ακίνητος και μέχρι να φτάσει ο μπλε εκρηκτικός δίσκος σε εκείνον, δεν θα το έχει πάρει χαμπάρι. Αλλά μόνος του δεν είναι αρκετός για να σκοτώσει, αλλαγή σε Laser Rifle, η ενέργεια από τo energy pack είναι στο max, οπότε 85% ζημιά σε headshot. Η βολή είναι επιτυχής, αλλά η ακτίνα μένει όπως πάντα αρκετά για να δει ο αντίπαλος από που του ήρθε, όμως ενώ γυρνάει είναι η ώρα που φτάνει ο δίσκος και τον σκοτώνει.

Καιρός να φύγεις από εκεί γιατί σε έχει δει η μισή άμυνα τώρα και να αλλάξεις θέση, δυστυχώς δεν ξεφεύγεις αρκετά γρήγορα και ένα μαχητικό Shrike σε κάνει το νέο σηματάκι της Mercedes στο μπροστινό μέρος του. Ο πιλότος φροντίζει να πατήσει τα κουμπιά VGTA (Voice -> General -> Taunt -> Awww, did that hurt?) για να σε κοροϊδέψει λίγο.

Καιρός για respawn έναν μικρό περίπατο στο Inventory Station και αλλαγή loadout σε medium armour και ρουκετοβόλο για να δει τι εστί βερύκοκο.

Κάπως έτσι εκτυλίσσονται αρκετές μικρές μάχες στο Tribes 2 μέχρι να τελειώσει ο γύρος του CTF. Ένα παιχνίδι που ήταν μπροστά από την εποχή του, το ίδιο και ο προκάτοχος του το Starsiege: Tribes, αλλά το 2 ήταν απλά πολύ καλύτερο. Το είχα αγοράσει ανήμερα της γιορτής μου, 23 Απριλίου 2001 και είχα μείνει μαζί του αρκετά χρόνια.

Παιχνίδι βασισμένο στο μέλλον με παίχτες που όλοι έχουν jetpack στην πλάτη για μεγάλα άλματα και futuristic όπλα, μηδαμινή ιστορία (το 2), σχεδόν αποκλειστικά multiplayer. Πολύς κόσμος δεν το είδε, στην Ελλάδα πρέπει να είχαν παίξει 5-6, όσοι όμως έκατσαν και έπαιξαν, γνώρισαν ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που βγήκαν ποτέ.

Με το που μπαίνεις μέσα, στο μενού σε καλοσωρίζει η εικόνα του χαρακτήρα. Διαλέγεις male ή female και skin. Αν είσουν σε clan και είχε δικό της skin, το είχες περασμένο και το διάλεγες. Επίσης διάλεγες την φωνή του χαρακτήρα που άλλαζε και τα διάφορα λεγόμενα του.

Από εκεί μπορούσες να πας στο δικό σου homepage, να δεις το in-game e-mail, να κοιτάξεις την σελίδα της clan σου ή άλλων, να μπεις στα chat rooms, όλα ήταν μέσα στο παιχνίδι και δούλευαν από εκεί. Μέχρι και replays μπορούσες να δεις από αυτά που έκανες εσύ ή άλλος record την ώρα του παιχνιδιού αν ήθελες.

Μέσα στο παιχνίδι υπήρχαν αρκετά game modes όπως και διάφορα sets κανόνων, αλλά το πιο κλασσικό ήταν το Capture the Flag. Το οποίο είναι απλά "πάρε την σημαία του αντιπάλου και φερ'την στην δική σου". Στα περισσότερα παιχνίδια, απλά ξεχύνονταν οι 2 ομάδες και όλοι έτρεχαν για την σημαία.

Στο T2 ξεχύνονταν όλοι στα inventory stations για τα custom loadouts τους και στο vehicle station.

Τα inventory stations σε "έντυναν" ανάλογα με το loadout που είχες διαλέξει. Αυτό ήταν ένας συνδυασμός πανοπλίας (light, medium, heavy), pack (energy, satchel, jamming, cloak, repair, turret, portable turret, portable inventory station. motion sensor, radar sensor, camera αν θυμάμαι καλά) και όπλου.

Βασικά μπορούσες να διαλέξεις ό,τι ήθελες ανάλογα με την περίσταση. Στο πεδίο της μάχης σε φορητά inv. stations μπορούσες να ξαναλλάξεις loadout αλλά όχι πανοπλία, αν και γινόταν αυτό με άλλο τρόπο.

Τα οχήματα ήταν όλα ιπτάμενα ή hover. Shrike Fighter, Thundersword Bomber και Heavy APC ήταν η αεροπορία. Wildcat hoverbike, Beowulf Tank και Mobile Point Base (MPB) ήταν του εδάφους. Το MPB ήταν πράγματι μια μικρή βάση αφού ήταν το μόνο με ρόδες, πολύ αργό και σαν νταλίκα. Όταν σταμάταγε έκανε deploy, άνοιγε missile turret στην κορυφή που στόχευε αυτόματα ιπτάμενους αντιπάλους, έκανε jam την περιοχή γύρω του για να μην ανιχνεύεται από το ραντάρ και έβγαζε κανονικό inventory station από πίσω για να αλλάζουν και πανοπλία όσοι ήταν εκεί.

Γενικά να εξηγήσεις όλο το παιχνίδι θα έπαιρνε αρκετή ώρα και γραμμές κειμένου, αλλά ήταν τόσο καλό γιατί υπήρχαν τόσες επιλογές.

Από το command circuit (map view δηλαδή), έβλεπες τους παίχτες της ομάδας σου και όσους αντιπάλους έβλεπαν ή τους είχαν πιάσει τα ραντάρ, τα οχήματα, τα turrets και τα ραντάρ της βάσης όπως και τα deployables. Ανα πάσα στιγμή μπορούσες να διαλέξεις κάποιο turret ή κάμερα για πάρεις τον έλεγχο. Να δώσεις waypoints, διαταγές σε παίχτες να βοηθήσουν κάποιον ή να επιτεθούν κάπου, κλπ.

Στο πεδίο της μάχης εκτός του customisability των παιχτών, μπορούσες να αλλάξεις (αγοράζοντας και κουβαλόντας στην πλάτη τα βαριά) turrets της βάσης ανάλογα με την περίσταση.

Μέσα στις βάσεις υπήρχαν γεννήτριες, άλλες για ενεργειακά πεδία και άλλες για την κεντρική παροχή της βάσης. Αν διελυόταν αυτή, τότε έσβηναν τα πάντα μέσα (ραντάρ, inv. stations, turrets) και επίσης τα φώτα έσβηναν και άναβε ένα κόκκινο emergency light για να βλέπεις και λίγο. Οπότε κάποιος έπρεπε να κατέβει για επισκευές και να διώξει τους εισβολείς.

Και όσο γινόταν μάχη εντός, εκτός και στον αέρα, κάπου έτρεχε και κάποιος να πάρει την σημαία και μετά έτρεχε σαν τρελός (ή είχε κάποιο όχημα από συμπαίχτη που του άφηνε) για να την καταλάβει.

Το παιχνίδι επίσης είχε τα δικά του voice commands όπως και VoIP.

Τα voice commands ήταν σε κατηγορίες, το V άρχιζε τα voice commands και από εκεί διάλεγες γενικά, άμυνα, επίθεση, animations κλπ.

Πχ. Έμπαινες σε παιχνίδι, έβλεπές κάποιον VGH, VGAW, VGAS, κοιτάς ψηλά VWB και ψοφάς από βόμβες. :P

Μετάφραση Voice -> General -> Hi, V. -> G. -> Animations -> Wave, V. -> G. -> A. -> Salute ("I'm on it!") και V. -> Warning -> Bomber ("Incoming Bomber!").

Από γραφικά ήταν όπως στο παραπάνω screenshot, για την εποχή του (και σε σχέση με το Τ1) ήταν πολύ καλά και χρησιμοποιούσε το ίδιο μοντέλο χαρακτήρα σε FPS και εξωτερικά, οπότε έβλεπες και το σώμα σου όταν κοίταζες κάτω.

Ο ήχος ήταν επίσης ωραίος με αρκετά ξεχωριστά ηχητικά εφφέ και αστεία λόγια.

Το gameplay από το βάθος και μόνο, ήταν ασυναγώνιστο και πολλοί τα βρήκαν σκούρα και δεν έκατσαν. Όσοι όμως συνέχισαν ήξεραν με τι διαμάντι είχαν να κάνουν. :)

Δυστυχώς κάποια στιγμή χρειάστηκε η Sierra να κλείσει τον Master Server του παιχνιδιού, όπως και με το Tribes 1 πριν από αυτό.

Κάποτε βγήκε και το Tribes: Vengeance (Tribes 3), αλλά πέθανε λόγω κακού (ανύπαρκτου) support γιατί η Vivendi Universal δεν άφησε ούτε ένα patch να βγει και γιατί το παιχνίδι ήταν τόσο πετσοκομμένο για τον μέσο παίχτη που απλά πάτωσε κι ας είχε πάρει καλά reviews.

Όποιος έφτασε μέχρι εδώ ελπίζω να κατάλαβε περίπου μερικά πραγματάκια για το παιχνίδι.
Ακόμα και σήμερα, λίγα παιχνίδια βλέπω να αξιοποιούν πράγματα που ήταν τόσο βολικά τότε.

Δεν θα ξαναϋπάρξει παιχνίδι σαν το Tribes 2 αν και τώρα πια, τα παιχνίδια έχουν ακολουθήσει διαφορετική πορεία γενικά. Ήταν πάντως το αγαπημένο μου παιχνίδι (μαζί με το πρώτο Aliens vs Predator για PC, αλλά αυτό another time. :P)

Πάντως για όσους θα ήθελαν να δουν πως ήταν το παιχνίδι, μια ομάδα παιχτών έκανε το TribesNext, δηλαδή το Tribes 2 να δουλεύει σε έναν νέο Master Server (χωρίς όμως in-game e-mail, homepage, κλπ την τελευταία φορά που το είχα δει). Γιατί όχι, δωρεάν είναι. ;)