Video Game Nostalgia: Ballistics

Ο χρόνος 2001 και η Grin βγάζει το πρώτο της παιχνίδι. Το όνομα αυτού Ballistics. Racing game στο μέλλον, οι πιλότοι έχουν hoverbikes και τρέχουν μέσα σε τούνελ.

Το gameplay απλό, τρέχα και μην χτυπήσεις στα εμπόδια. Αν χτυπήσεις, ανάλογα την ταχύτητα ζεσταίνει το όχημα και ξεκολλάς από το τείχος του τούνελ. Να ξανακολλήσεις γίνεται εύκολα με το πάτημα ενός κουμπιού, αλλά θα έχεις χάσει όλη σου την ταχύτητα. Επίσης αν ζεσταθεί πολύ το όχημα, μπουμ!

Υπάρχουν boosters και coolers στις άκρες του τούνελ που σου γεμίζουν το boost bar και σου κρυώνουν αυτόματα το όχημα αντίστοιχα. Αν είναι επείγον, μπορείς κι εσύ να ρίξεις cooler στο όχημα, αλλά τότε είναι σαν να πατάς φρένο.
 Με απλό γκάζι (και χωρίς αλλαγές στο όχημα) φτάνεις κοντά στα 400 (όπως γράφει) χιλιόμετρα την ώρα, οπότε προλαβαίνεις να βλέπεις τι έρχεται.

Πέρνα όμως πάνω από κάποιο booster και πάτα το space και τότε καταλαβαίνεις γιατί το ταχύμετρο μετράει τα Mach στο πάνω μέρος. :P

Τότε ο ήχος κόβει και απλά δεν έχεις την ευχέρεια να βλέπεις τί έρχεται στην στροφή. Μνήμη, ρεφλέξ και τύχη ή θα σε σώσουν ή θα σε κάνουν χαλκομανία σε κάποιο εμπόδιο.
Με λεφτά από τα πρωταθλήματα, μπορείς να κάνεις upgrade τα μέρη του οχήματος.
Κλασσικά άλλα βοηθάνε στο να αντέχεις και άλλα στο να τρέχεις, κλπ.

Το παιχνίδι ήταν εντυπωσιακό στην εποχή του. Επειδή ήταν από τα πρώτα που είχαν pixel shaders και επίσης ήταν showcase παιχνίδι για τις GeForce 3 (που είχα κι εγώ τότε :P).

Μέχρι και σήμερα έχει φοβερή αίσθηση της ταχύτητας, μιας και τρέχεις μέσα σε τούνελ, αλλά σε αρκετά σημεία βλέπεις τον "έξω κόσμο". Δεν είχε blur όπως τα περισσότερα παιχνίδια σήμερα, οπότε στις φωτογραφίες δεν φαίνεται τόσο καλό.

Δυστυχώς τα πολλά εμπόδια δεν βολεύουν στο να ευχαριστηθείς την ταχύτητα, γιατί πρέπει να προσέχεις και αυτά και να είσαι στην εξωτερική μεριά της στροφής για να μην ξεκολλήσεις.

Επίσης έχει μόνο 7 πίστες, δεν είναι κανένας μεγάλος αριθμός.

Δεν είχα ασχοληθεί για πολύ καιρό, αλλά αν ήθελα λίγο να πωρωθώ με την ταχύτητα, έμπαινα να παίξω.
Σχόλιο του αδερφού μου όταν το είδε για πρώτη φορά: "Αυτό είναι για να παθαίνεις επιληψία."
Σχόλιο φίλου μου όταν σε μια πίστα πήγαινα πολύ γρήγορα: "Είναι λες και οι τοίχοι πάνε προς τα πίσω..."

Πιο πολύ tech demo στην τελική, αλλά αν θες να τρέξεις γρήγορα δεν μου έρχεται κάτι άλλο στο μυαλό.

Και όπως έλεγαν ο Maverick και ο Goose στο Top Gun:
"I feel the need... the need for speed!" (όχι την ομώνυμη racing game σειρά. :P)

Video Games: Splinter Cell Conviction PC Review

"The Sam Fisher you knew is dead."

Η Ubisoft έφτασε αισίως στο 5ο παιχνίδι της σειράς Splinter Cell. Λίγη ιστορία όμως πριν μπω στο ψητό.

Μετά το πρώτο Assassin's Creed, η Ubisoft φρόντισε να μας ενημερώσει για το SC:C. Στις πρώτες φωτογραφίες βλέπαμε τον Sam με μαλλούρα, αξύριστο και γενικά να θυμίζει κάτι σε Solid Snake όπως έλεγε ο κόσμος τότε. Επίσης δεν είχε πουθενά σκιές και έπρεπε να μπερδεύεται με το πλήθος για να μην τον δουν οι εχθροί, θυμίζει κάτι; Πράγματι. Ο κόσμος θεώρησε ότι έγινε πολύ Αssassin's Creed το game και δεν ενθουσιάστηκε (αν και το να παίρνεις καρέκλες και να τις φοράς στα κεφάλια κάποιων φαινόταν ενδιαφέρον). Οπότε αποφάσισε η Ubisoft να σταματήσει το παιχνίδι και να ξαναρχίσει να το φτιάχνει στην πιο γνωστή φόρμουλα και τώρα έχουμε το Splinter Cell: Conviction.

Σενάριο
Η ιστορία ξεκινάει 2-3 χρόνια μετά το Splinter Cell: Double Agent. Ο Sam Fisher δεν είναι πια μέλος της 3rd Echelon. Ζει και δρα μόνος. Το μεγάλο "σοκ" στο DA ήταν ο θάνατος της κόρης του, ο οποίος τον έβαλε σε μια θέση που δεν είχε τίποτα να χάσει και έτσι η 3rd Echelon τον έστειλε σαν διπλό πράκτορα στην τρομοκρατική οργάνωση John Brown's Army (JBA). Στο τέλος όμως αναγκάστηκε να σκοτώσει τον καλύτερο του φίλο και ανώτερο Irving Lambert που τον είχε πάρει όμηρο η JBA, για να μην χαλάσει την κάλυψη του. Αν και στο DA υπήρχε επιλογή να μην τον σκοτώσει, η Ubisoft θεώρησε καλύτερο ότι ακολούθησε τον πιο δραματικό δρόμο.
Κάπου εκεί σταματάει να αναφέρεται στο DA το Conviction και συνεχίζει με τον Sam να έχει μάθει πως ο θάνατος της κόρης του δεν ήταν ατύχημα.

Και όταν ένας σαν τον Sam γυρεύει εκδίκηση... θα πέσουν πολλά κεφάλια.

Μετά είναι λίγο πολύ κλασσική ιστορία κατασκοπικού θρίλερ με έμφαση στην δράση. Ίσως πιο Tom Clancy παρά ποτέ κατ' εμένα κι ας μην τα γράφει αυτός. Το μαύρο χιούμορ της σειράς αν και κάνει την εμφάνιση του μερικές φορές, είναι πολύ λιγοστό.

Γραφικά
Το παιχνίδι χρησιμοποιεί την Unreal Engine 2.5 με διάφορα modifications. Περίεργο που δεν πήγαν στην UE3 που είναι αρκετά κοινή σήμερα.

Υπάρχουν κλασσικά φάσεις που τα textures δεν θα είναι τόσο μεγάλης ανάλυσης ή οι σκιές θα είναι pixel-ιασμένες και δείχνει ότι είναι console port. Επίσης σε πολλά μηχανήματα δεν τρέχει καλά ή τους κολλάνε τα γραφικά. Φαίνεται πως οι i7 (έχω κι εγώ :P) είναι δυνατοί να το τρέχουν μια χαρά, αλλά ακόμη και τότε υπάρχουν μερικά μέρη που κατεβάζουν λίγο το framerate.

Κατά τ' άλλα, ο φωτισμός είναι ωραίος, όπως παλιά υπάρχουν μέρη με πολύ φως και σκιές. Τα φώτα μπορούν να σπάσουν ώστε να σκοτεινιάσει ο τόπος. Αλλά αντί να γίνεσαι ο αόρατος Sam μέσα στις σκιές και να βλέπεις μόνο το φως στην πλάτη ή τα goggles για να προχωράς στο σκοτάδι, τώρα βλέπεις κανονικά αλλά γίνεται ο κόσμος ασπρόμαυρος εκτός από τα άτομα ή αντικείμενα που πρέπει να προσέχεις.
Σε λεπτομέρεια τα αντικείμενα και οι χαρακτήρες είναι καλοσχεδιασμένοι και υπάρχει αρκετή προσοχή στα περιβάλλοντα. Τα animations είναι όπως πάντα πολύ προσεγμένα. Μόνο τα πρόσωπα δεν είναι τόσο καλά στις εκφράσεις και είναι λίγο περίεργος ο τρόπος που σου βγάζει τα objectives και τις αναμνήσεις/σκέψεις στον τοίχο σαν να υπάρχει ο σκηνοθέτης με τον projector λίγο πιο εκεί, αλλά οκ, το τρώμε.

Ήχος
Μου έκανε εντύπωση ο ήχος. Τα ηχητικά εφέ για όπλα κλπ, είναι λίγο-πολύ γνωστά, αλλά μου άρεσε που έχει αλλαγή όταν μιλάνε μέσα από πόρτες, κλπ χαρακτήρες και τους ακούς με ανάλογο εφέ και όχι απλά πιο σιγανά. Η μουσική είναι επίσης πολύ ωραία και σε κάποια σημεία καθρεφτίζει τα συναισθήματα του Sam.
Το καλύτερο σημείο βέβαια είναι το voice acting. Ο Michael Ironside για άλλη μια φορά κάνει τον Sam (παρ' όλο που το σκεφτόταν να συνεχίσει) και ακούγεται πιο άγριος παρά ποτέ. Τι να πω, απλά πορώνομαι όταν τον ακούω. Και οι υπόλοιποι χαρακτήρες ακούγονται μέσα στο πετσί των ρόλων τους και κάνουν καλή δουλειά. Μόνο οι εχθροί όταν σε ψάχνουν γίνονται ενοχλητικοί γιατί λένε τις διάφορες απειλές τους την μια μετά την άλλη σχεδόν και γίνονται κουραστικοί.

Gameplay
Και κάπου εδώ αρχίζει ο χαμός στο forum της Ubisoft.:
"Χαλάσατε το παιχνίδι!", "Αυτό δεν είναι Splinter Cell!", κλπ.
Σκεφτείτε να το έκαναν Assassin's Creed όπως ήθελαν στην αρχή δηλαδή.

H αλήθεια είναι πως και το στυλ του gameplay και οι κινήσεις έχουν αλλάξει. Δεν μπορείς με την ροδέλα του mouse να αλλάξεις την ταχύτητα που προχωράς, είναι πια toggle. Εγώ τουλάχιστον μπερδεύομαι αρκετά όταν πατάω το shift (default run/wal toggle κουμπί) απ' όταν είμαι σκυφτός και μια σε σηκώνει και τρέχεις, μια σε σηκώνει και περπατάς, αναλόγως πώς πήγαινες πριν σκύψεις, αλλά καλά κρασιά να το θυμάσαι στον χαμό.

Πράγματα που λείπουν από παλιά, σφύριγμα, jump με κουμπί, να μαζεύεις και να πετάς μικρά αντικείμενα, να σηκώνεις πτώματα και να τα ξεφορτώνεσαι, το σπαγγάτο, unlock/hack minigames, να μπαίνεις ή να σέρνεσαι σε πολύ στενά σημεία, sticky shocker, airfoil round και μάλλον θα έχω ξεχάσει κάτι.

 Τώρα πια δεν είναι το stealth ο κεντρικός παράγοντας αλλά μια έκδοση του "η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση". Το οποίο κολλάει με το παιχνίδι (τουλάχιστον στην ιστορία με τον Sam) γιατί έχει "τα νεύρα του" και μόνο σε ένα σημείο άφηνε αναίσθητα άτομα, όλοι οι υπόλοιποι τρέμετε.

Επίσης φαίνεται πως είναι πιο limited η κίνηση, μιας και δεν μπορείς να πηδάς όπου και απ' όπου θέλεις. Όταν υπάρχει μέρος που μπορείς να κάνεις κάτι, εμφανίζεται η κίνηση πάνω του και από κάτω το κουμπί που έχεις για use. Συνήθως αν δεν έχει εμφανιστεί η επιλογή, απλά δεν είσαι σε αρκετά κοντινή απόσταση για να κάνεις την κίνηση. Και δεν με βολεύει τόσο να κρατιέμαι πρώτα από την άκρη και μετά να πηδάω σε κάποιον για kill, παρά να το κάνω κατευθείαν. Επίσης υπάρχουν κάτι παραπλανητικές πόρτες που δεν είναι καν useable.

Ο Sam μπορεί μετά από τόσο καιρό να κάνει σπαγγάτο ανάμεσα στους τοίχους το έχει ξεχάσει τελείως, αλλά στα 42 του όπως λέει η Ubisoft (κι εκεί θα μείνει η ηλικία του, α ρε αγέραστε Sam!), (με την χρήση του use) είναι αίλουρος. Πηδάει πάνω από τραπέζια, κλπ, ανεβαίνει πάλι σε άκρες και προχωράει πολύ γρήγορα στα πλάγια όπως και όταν ανεβαίνει σε σωλήνες σε αντίθεση με παλιά. Επίσης όταν κρύβεσαι (με πατημένο το δεξί κουμπί του mouse by default) και κοιτάς σε κοντινό μέρος σου δείχνει πάλι αν μπορείς να μετακινηθείς εκεί και με ένα απλό use ο Sam πετάγεται προς τα εκεί, κάτι που βολεύει σε αρκετά σημεία. Σε κάποια όμως αν και μοιάζει πως είναι αρκετά κοντά, δεν σου δίνει την επιλογή.

Παλιά, το κλασσικό ήταν να προχωράς πίσω από κάποιον και να τον αρπάζεις, ενίοτε να συλλέγεις και πληροφορίες σφίγγοντας λίγο και μετά διάλεγες αν θα τον αφήσεις αναίσθητο ή νεκρό. Τώρα ο Sam όπως έγραψα πιο πάνω, δεν αφήνει αναίσθητους εκτός από μερικά άτομα. Τώρα το default grab (το οποίο δεν είναι στο use :P) κάνει μια από τις διάφορες εκτελέσεις του Sam ανάλογα αν έχεις πιστόλι ή μεγάλο όπλο. Αν έχεις κρατημένο το grab, τότε παίρνεις τον αντίπαλο για ασπίδα όπως παλιότερα. Μετά ή τον σκοτώνεις ή τον πετάς κάπου (και πεθαίνει :P). Αν σε δουν ενώ πας από μπροστά, μπορεί να σε σπρώξουν πίσω και μετά να σε πυροβολήσουν.

Και δεν γίνεται όπως στα παλιά, να περάσεις ολόκληρη πίστα χωρίς να σε πάρουν καν χαμπάρι. Αν πυροβολήσεις κάπου (είτε τοίχο είτε λάμπα) και είναι αρκετά κοντά κάποιος αντίπαλος, όλοι αρχίζουν να σε ψάχνουν. Και έχουν όλοι φακούς. Και συνήθως κάθονται έξω από δωμάτια και περιμένουν χλευάζοντας.


Επίσης όταν σε κάνουν detect και κρυφτείς, μένει ένα άσπρο διαφανές περίγραμμα του Sam που δείχνει που νομίζουν οι αντίπαλοι ότι βρίσκεσαι. Όσο αυτό είναι εκεί, οι αντίπαλοι θα προσπαθούν να πλησιάσουν εκείνο το μέρος ή θα το πυροβολούν, οπότε μπορείς να πας από τα πλάγια ή από πίσω. Όταν κάποιος αντίπαλος πάει εκεί και δεν σε βρει, τότε εξαφανίζεται και σε έχουν χάσει.

Πληροφορίες συλλέγεις από ορισμένα άτομα και είναι σαν minigame που θυμίζει και λίγο Punisher. Ή δέρνεις τον κακόμοιρο επί τόπου ή χρησιμοποιείς το γύρω περιβάλλον. ;)
Προσωπικά τα interrogations αυτά, μου αρέσουν πάρα πολύ, αλλά είμαι σαδιστής στα games. ^_^
Μειονέκτημα ότι δεν σε αφήνει να βγεις από τον άμεσο χώρο και τρως κάτι τρελά invisible walls οπότε δεν μπορείς να κάνεις interrogate στο δίπλα δωμάτιο ή πιο πέρα στον διάδρομο.

Τέλος το μίσος πολλών, το Mark and Execute. Ανάλογα το όπλο και τα upgrades του (θα αναφερθώ μετά σε αυτά), μπορείς να μαρκάρεις κάμποσα άτομα. Αν κάνεις execute ή πιάσεις κάποιον για ασπίδα, τότε μπορείς πατώντας το Ε(xecute) να σκοτώσεις όσους είναι στο πεδίο βολής σου και του όπλου σου (και εμφανίζονται κόκκινα τα marks). Αν έχεις μαρκάρει 4 και σκοτώσεις 2, τότε ατύχησες, πρέπει να σκοτώσεις κάποιον άλλον από κοντά.
Αυτό είναι πολύ χρήσιμο μιας και το παιχνίδι τώρα φροντίζει σχεδόν πάντα να σου στέλνει περισσότερο κόσμο ή να καλύπτουν τα σημεία που θα περάσεις. Σε διάφορες καταστάσεις ο μόνος τρόπος είναι να χρησιμοποιήσεις αυτό ή να ρίξεις κανένα εκρηκτικό για να κάνεις την ζωή σου εύκολη (ή εγώ είμαι noob :P).
Aν δεν το γουστάρετε, μην το χρησιμοποιείτε. :P Άλλωστε είναι πολύ πιο εύστοχος ο Sam σε σχέση με τα παλιά παιχνίδια. Εμένα πάντως πάλι μου φάνηκε αρκετά Tom Clancy (και ας μην το γράφει) μιας και στα βιβλία του, οι πρωταγωνιστές τραβάνε headshots ή double taps με μαγική ευκολία. Θα κολλήσει τώρα ο Sam; ;)

Παρ'όλα αυτά, σε κάποια σημεία ένιωθα πράγματι σαν τον παλιό Sam όταν πήγαινα πίσω από κάποιον χωρίς να με αντιληφθεί ενώ προχώραγε. Αλλά πάλι, η Ubisoft θέλει να είσαι "πάνθηρας" και δεν παίζεις όπως παλιά σαν φάντασμα, αλλά επιτίθεσαι πολύ συχνά εκ του ασφαλούς.

Τέλος, παίζω με πληκτρολόγιο και mouse που βολεύει πολύ για τα headshots. Δεν έχω δοκιμάσει gamepad και έχουν αναφερθεί προβλήματα εκεί.

Weapons/Gadgets
Από όπλα υπάρχουν διάφορα. Μια καλή γκάμα από πιστόλια και machine guns/rifles όπως και καραμπίνα. Κάνοντας διάφορα challenges του παιχνιδιού κερδίζεις πόντους και μπορείς να τους βάλεις διάφορα upgrades. Κάθε όπλο παίρνει 3 upgrades. Συνήθως καλύτερες σφαίρες ή μεγαλύτερο γεμιστήρα, διόπτρα ή σιγαστήρα, laser sight, κλπ. Ανάλογα το upgrade αλλάζει και πως φαίνεται το όπλο.
Το πρόβλημα είναι πως αν σου αρέσει ένα όπλο που παίρνει σιγαστήρα, δεν μπορείς να βάλεις διόπτρα (εκτός του MP-5 SD3 που έχει σιγαστήρα by default). Είναι προκαθορισμένα τα upgrades.
Όπλα παίρνεις μέσα στο story ή από αντιπάλους όταν τα μαζεύεις.

Από gadgets επιστρέφουν η frag grenade (ξέρετε τι κάνει τόσα χρόνια), η sticky cam (που δεν σφυράει αλλά παίζει μουσικούλα, κάνει μεγάλο μπουμ πάλι), η snake cam (αν και στην αρχή ο Sam δεν την έχει, κοιτάει κάτω από πόρτες με...άλλο τρόπο ;)), flashbang, proximity mine, remote mine (δεν θυμάμαι αν ήταν η μια εκ των 2 ή και οι 2 στα προηγούμενα, συγχωρέστε με, εκεί δεν έπαιζα με τα gadgets. :P). Σίγουρα νέα είναι το portable EMP και η EMP grenade. Και τα 2 χαλάνε τα ηλεκτρικά (φώτα βασικά) στην γύρω περιοχή και κάνουν stun τους αντιπάλους για λίγο. Το portable EMP απλά ξεκινάει από τον Sam.

Φυσικά δεν γινόταν Splinter Cell χωρίς τα κλασσικά goggles του Sam. Όμως μην περιμένετε Night-Vision ή Thermal όπως παλιά. Τώρα αυτά είναι τα sonar goggles, τα οποία στέλνουν έναν παλμό που περνάει ανάμεσα από τοίχους και φωτίζει τους αντιπάλους (αν και δεν περνάει μέσα από μερικούς τοίχους) οι οποίοι μπορούν να γίνουν mark. Μετά από λίγο "σβήνουν" και στέλνει και άλλο παλμό και συνεχίζει έτσι. Θα μου πείτε το σόναρ δεν δουλεύει έτσι, αλλά ας το αφήσουμε αυτό. :P
Στα αρνητικά του, είναι πως αν και στο πασάρουν ότι έχει night-vision, σιγά μην το χρησιμοποιήσετε γι' αυτό. Επίσης δεν έχει μεγάλη εμβέλεια.

Deniable Ops
Εκτός του story, μπορείτε να παίξετε και κάποια άλλα modes σε διάφορες πίστες.
Διαλέγετε αν θα παίξετε με τον Arhcer της Third Echelon ή τον Kestrel της Voron. Εκτός της αλλαγής προσώπου (που εμένα είναι αντίστροφα; ) και της ανάλογης default στολής, δεν έχουν διαφορές.

Μπορείτε να διαλέξετε από αυτά που έχετε ήδη ξεκλειδώσει και κάνει upgrade, το πιστόλι σας, το δευτερεύον όπλο σας, 2 gadgets και την στολή σας πριν ξεκινήσετε.

Η κάθε στολή έχει 3 upgrades για gadgets, 3 για σφαίρες, 3 για armour. Σύνολο 9 που μπορείτε να ξεκλειδώσετε και ανάλογα πιο βάζει διαφορετικό "κομμάτι".

πχ. στην στολή του Sam, αν βάλετε το 3ο armour upgrade φοράτε το αλεξίσφαιρο, παρά το διακοσμητικό του, είναι μόνο το 1 από τα 3, οπότε μπορείτε να κάνετε συνδυασμούς για το πως προτιμάτε να φαίνεστε. Δηλαδή όποιο από τα 3 (μόνο του) upgrades να βάλετε, είναι το 1/3 και όχι ότι το 3ο είναι το πιο δυνατό. Αυτό το δείχνει και αριστερά βέβαια στην μπάρα για armour.

Τα modes είναι:

Hunter: Όπου ο παίχτης πρέπει να σκοτώσει 10 αντιπάλους στην πίστα. Αν τον δουν οι αντίπαλοι, έρχονται άλλοι 10. Μετά από αυτό δεν έρχονται άλλοι.

Infiltration: Περίεργο όνομα μιας και πάλι πρέπει να σκοτώσετε 10 αντιπάλους. Απλά δεν πρέπει να σας κάνουν detect ποτέ, αλλιώς mission fail. (γιατί δεν το λένε silent elimination; )
Υπάρχει κατευθείαν στην Deluxe έκδοση. Στην απλή πρέπει να ξεκλειδωθεί μέσω Uplay.

Last Stand: Υπάρχει μια κεφαλή EMP και αντίπαλοι έρχονται κατά κύματα να την καταστρέψουν. Οπότε την προστατεύετε από το να την διαλύσουν όσο περισσότερο γίνεται.

Στα settings γίνεται να βάλετε όριο χρόνου, αν θα παίζετε μόνο με πιστόλια και αν θα παίζετε χωρίς gadgets.

Multiplayer
Στο online μέρος του παιχνιδιού πρέπει σίγουρα να έχετε ανοίξει τα ανάλογα ports, να έχετε πει στο firewall να μην μπλοκάρει το παιχνίδι και να κάνετε την προσευχή σας. :P

Πολύ συχνά δεν βρίσκει παιχνίδι, αλλά όταν βρει, το lag (τις φορές που έπαιξα εγώ) είναι μηδαμινό. Μόνο μια φορά είχα ένα μικρό delay στις κινήσεις, οπότε εκεί θα πρέπει να πήγε αρκετά ψηλά.

Εδώ υπάρχουν τα ίδια modes με του Deniable Ops. Μόνο που αντί για έναν παίχτη, έχετε 2.
Λειτουργούν ακριβώς το ίδιο.

Τα παραπάνω modes είναι το Coop και το Face Off.

Coop
Το Coop έχει μια ιστορία που συσχετίζεται με του Conviction και λαμβάνει μέρος λίγο πιο πριν, δηλαδή είναι prequel.
H ιστορία εκεί πάλι δεν είναι κάτι τρελό, αλλά έχει μερικά ωραία interrogations πάλι και γενικά έχει φάση όταν πηγαίνεις καλά με τον συμπαίχτη σου.

Το οποίο μέχρι στιγμής είναι λίγο πρόβλημα γιατί η Ubisoft δεν έβαλε ούτε text chat, ούτε VoIP και δεν μπορείς να συνεννοηθείς αν δεν έχεις κάποιο TS, Ventrillo, κλπ.

Οι κινήσεις είναι ίδιες όπως και στο single player αλλά αν είσαι απρόσεχτος και πας για grab ενώ σε έχουν δει, εκτός από το σπρώξιμο, τότε μπορεί να σε πάρουν για human shield όπως κάνεις κι εσύ και έχει 30 δευτερόλεπτα ο συμπαίχτης να σε σώσει. Εκεί πυροβολούν αν τον δουν, αλλά μπορεί και ο πιασμένος παίχτης να τους αποσπάσει την προσοχή με το use, οπότε βαράει αγκωνιά, αλλά δεν ελευθερώνεται. Όμως ο αντίπαλος για λίγο στοχεύει τον παίχτη αυτόν και ο ελεύθερος έχει ανοιχτό πεδίο προς το κεφάλι του και δεν τον κοιτάει ο αντίπαλος. Αν αποτύχει, τότε ξαναπιάνει τον άλλο για ασπίδα και ο χρόνος λιγοστεύει πολύ.
Επίσης, όταν ο ένας απο τους 2 χτυπηθεί αρκετά, πέφτει κάτω αλλά δεν πεθαίνει. Έχει κάπου 1 λεπτό να τον σώσει ο άλλος. Ο πεσμένος μπορεί να σηκωθεί λίγο και να πυροβολήσει, αλλά αν τον πάρουν χαμπάρι, τότε θα τον σκοτώσουν για καλά.
Σε περίπτωση που πεθάνει τελείως ένας παίχτης ή και οι 2 είναι ανήμποροι να δράσουν, το παιχνίδι τελειώνει και γυρνάνε στο τελευταίο checkpoint.

Face-Off
Εδώ οι 2 παίχτες παίζουν αντίπαλοι. Όμως η πίστα έχει και τους κανονικούς αντιπάλους του AI.

Uplay
H Ubisoft έβαλε το Uplay service της στο παιχνίδι. Αυτό κοιτάει μερικά δικά του challenges και δίνει αντίστοιχα uplay points για να ξεκλειδώσεις κάποια πράγματα. (όπως μια στολή, ένα όπλο, το infiltration mode αν δεν έχεις πάρει την deluxe έκδοση, κλπ).

Bugs
Όπως έγραψα στα γραφικά υπάρχουν διάφορα προβλήματα σε αρκετούς. Επίσης το παιχνίδι σε story mode κοντά στην μια ώρα περίπου φροντίζει να κάνει CTD. Μερικές φορές σκοτώνεις κάποιον 2 μέτρα από τον διπλανό του με σφαίρα στο κεφάλι και κλασσικά ο άλλος πέρα βρέχει. Πιστεύω ότι μια σφαίρα που περνάει ένα κεφάλι και ειδικά ένα πτώμα που πέφτει να κάνει αρκετό θόρυβο. :P Αν τον κοιτάει, τότε οκ, αν είναι γυρισμένος από την άλλη, θα τον αγνοήσει.
Πέτυχα και ένα bug όταν σε coop πήγαμε να ανοίξουμε μια πόρτα με τον συμπαίχτη. Εγώ πάτησα use για να πάρω θέση με τον λοστό, εκείνος πάτησε το κουμπί για bash. Οπότε ενώ εγώ είχα τον λοστό, εκείνος κλώτσαγε, το παιχνίδι τα είδε όλα και ατυχήσαμε. :P
Αναμένεται patch που θα φτιάχνει διάφορα προβλήματα και θα βάλει και VoIP, ας ελπίσουμε να μην χαλάσει κάτι.

Επίλογος
Tο παιχνίδι είναι αρκετά διαφορετικό από τα παλιά. Μην περιμένετε να παίξετε με τον ίδιο τρόπο. Προωθεί την χρήση δράσης και είναι πιο "άγριο". Ο περισσότερος κόσμος θεωρεί ότι απλοποιήθηκε πολύ και είναι αλήθεια πως λείπουν πολλά από τα παλιά.
Επίσης πολλοί λένε ότι ο Sam έγινε ο νέος Jack Bauer. Δεν μπορώ να δώσω γνώμη σε αυτό γιατί δεν έβλεπα 24, οπότε το βλέπω μόνο από την μεριά του Sam.

Ο Sam δεν ασχολείται πια με τους κανόνες, έχει χάσει πολλά, έχει αλλάξει. Δεν εμπιστεύεται σχεδόν κανέναν και δεν είναι πια ο οικογενειάρχης που έφευγε να "κάνει κάτι δουλίτσες" και μετά να γυρίσει σπίτι του και να κοιμηθεί. Βγήκε από το κλουβί του και διψάει για αίμα.

Μην περιμένετε stealth 100%, είναι stealth με γερή δόση action. Εμένα μου άρεσε. Μετά από 4 παιχνίδια (ok, λιγότερο στο DA) που πάσχιζα να μην σκοτώνω κανέναν ενώ έχω έναν πρώην SEAL, μου άρεσε η αλλαγή. Μην ξεχνάμε ότι αν έβγαινε ίδιο με τα παλιά, θα έλεγαν "μα πάλι ίδιο είναι", γιατί οι fans δεν είναι ποτέ χαρούμενοι. :P
Αν η Ubisoft αποφασίσει να φτιάξει και τα διάφορα προβλήματα καλά θα είναι. ;)

Ακολουθώ την σειρά από την αρχή και ίσως είμαι πιο ρομαντικός επειδή θέλω να βλέπω την ιστορία του Sam και ας έχουν αλλάξει οι συνθήκες.

Μου άρεσε το παιχνίδι και νομίζω ότι θα περάσω αρκετές ώρες στο multiplayer κομμάτι του. Και θα ξαναπαίξω το single player για την κινηματογραφικότητα που έχει.

Πως θα γίνουν τα επόμενα SCs δεν ξέρω, ελπίζω πάντως η Ubisoft να αρχίσει να κάνει καλύτερα ports γιατί είναι κρίμα να έχουν τόσοι προβλήματα με το παιχνίδι.

"...so watch your back. I can't stop him. Noone can!"

Video Games Nostalgia: Tribes 2

Μετά από αρκετά πηδηματάκια και skiing με την βοήθεια του jetpack, φτάνεις απέναντι από την αντίπαλη βάση.

Το ραντάρ που βρίσκεται στην κορυφή έχει καταστραφεί από ένα βομβαρδιστικό που μόλις πέρασε και ο μόνος τρόπος να σε ανιχνεύσουν είναι από οπτική επαφή, από αυτή την γωνία όμως και ενώ η επίθεση γίνεται κατά μέτωπον, δεν κοιτάνε προς εσένα.

Ένας αντίπαλος πηγαίνει με repair pack να αρχίσει τις επισκευές στο ραντάρ. Ζουμ σεταρισμένο στο 20x, το spinfusor ρίχνει μια φορά προς το κεφάλι του αντιπάλου, ευτυχώς είναι ακίνητος και μέχρι να φτάσει ο μπλε εκρηκτικός δίσκος σε εκείνον, δεν θα το έχει πάρει χαμπάρι. Αλλά μόνος του δεν είναι αρκετός για να σκοτώσει, αλλαγή σε Laser Rifle, η ενέργεια από τo energy pack είναι στο max, οπότε 85% ζημιά σε headshot. Η βολή είναι επιτυχής, αλλά η ακτίνα μένει όπως πάντα αρκετά για να δει ο αντίπαλος από που του ήρθε, όμως ενώ γυρνάει είναι η ώρα που φτάνει ο δίσκος και τον σκοτώνει.

Καιρός να φύγεις από εκεί γιατί σε έχει δει η μισή άμυνα τώρα και να αλλάξεις θέση, δυστυχώς δεν ξεφεύγεις αρκετά γρήγορα και ένα μαχητικό Shrike σε κάνει το νέο σηματάκι της Mercedes στο μπροστινό μέρος του. Ο πιλότος φροντίζει να πατήσει τα κουμπιά VGTA (Voice -> General -> Taunt -> Awww, did that hurt?) για να σε κοροϊδέψει λίγο.

Καιρός για respawn έναν μικρό περίπατο στο Inventory Station και αλλαγή loadout σε medium armour και ρουκετοβόλο για να δει τι εστί βερύκοκο.

Κάπως έτσι εκτυλίσσονται αρκετές μικρές μάχες στο Tribes 2 μέχρι να τελειώσει ο γύρος του CTF. Ένα παιχνίδι που ήταν μπροστά από την εποχή του, το ίδιο και ο προκάτοχος του το Starsiege: Tribes, αλλά το 2 ήταν απλά πολύ καλύτερο. Το είχα αγοράσει ανήμερα της γιορτής μου, 23 Απριλίου 2001 και είχα μείνει μαζί του αρκετά χρόνια.

Παιχνίδι βασισμένο στο μέλλον με παίχτες που όλοι έχουν jetpack στην πλάτη για μεγάλα άλματα και futuristic όπλα, μηδαμινή ιστορία (το 2), σχεδόν αποκλειστικά multiplayer. Πολύς κόσμος δεν το είδε, στην Ελλάδα πρέπει να είχαν παίξει 5-6, όσοι όμως έκατσαν και έπαιξαν, γνώρισαν ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που βγήκαν ποτέ.

Με το που μπαίνεις μέσα, στο μενού σε καλοσωρίζει η εικόνα του χαρακτήρα. Διαλέγεις male ή female και skin. Αν είσουν σε clan και είχε δικό της skin, το είχες περασμένο και το διάλεγες. Επίσης διάλεγες την φωνή του χαρακτήρα που άλλαζε και τα διάφορα λεγόμενα του.

Από εκεί μπορούσες να πας στο δικό σου homepage, να δεις το in-game e-mail, να κοιτάξεις την σελίδα της clan σου ή άλλων, να μπεις στα chat rooms, όλα ήταν μέσα στο παιχνίδι και δούλευαν από εκεί. Μέχρι και replays μπορούσες να δεις από αυτά που έκανες εσύ ή άλλος record την ώρα του παιχνιδιού αν ήθελες.

Μέσα στο παιχνίδι υπήρχαν αρκετά game modes όπως και διάφορα sets κανόνων, αλλά το πιο κλασσικό ήταν το Capture the Flag. Το οποίο είναι απλά "πάρε την σημαία του αντιπάλου και φερ'την στην δική σου". Στα περισσότερα παιχνίδια, απλά ξεχύνονταν οι 2 ομάδες και όλοι έτρεχαν για την σημαία.

Στο T2 ξεχύνονταν όλοι στα inventory stations για τα custom loadouts τους και στο vehicle station.

Τα inventory stations σε "έντυναν" ανάλογα με το loadout που είχες διαλέξει. Αυτό ήταν ένας συνδυασμός πανοπλίας (light, medium, heavy), pack (energy, satchel, jamming, cloak, repair, turret, portable turret, portable inventory station. motion sensor, radar sensor, camera αν θυμάμαι καλά) και όπλου.

Βασικά μπορούσες να διαλέξεις ό,τι ήθελες ανάλογα με την περίσταση. Στο πεδίο της μάχης σε φορητά inv. stations μπορούσες να ξαναλλάξεις loadout αλλά όχι πανοπλία, αν και γινόταν αυτό με άλλο τρόπο.

Τα οχήματα ήταν όλα ιπτάμενα ή hover. Shrike Fighter, Thundersword Bomber και Heavy APC ήταν η αεροπορία. Wildcat hoverbike, Beowulf Tank και Mobile Point Base (MPB) ήταν του εδάφους. Το MPB ήταν πράγματι μια μικρή βάση αφού ήταν το μόνο με ρόδες, πολύ αργό και σαν νταλίκα. Όταν σταμάταγε έκανε deploy, άνοιγε missile turret στην κορυφή που στόχευε αυτόματα ιπτάμενους αντιπάλους, έκανε jam την περιοχή γύρω του για να μην ανιχνεύεται από το ραντάρ και έβγαζε κανονικό inventory station από πίσω για να αλλάζουν και πανοπλία όσοι ήταν εκεί.

Γενικά να εξηγήσεις όλο το παιχνίδι θα έπαιρνε αρκετή ώρα και γραμμές κειμένου, αλλά ήταν τόσο καλό γιατί υπήρχαν τόσες επιλογές.

Από το command circuit (map view δηλαδή), έβλεπες τους παίχτες της ομάδας σου και όσους αντιπάλους έβλεπαν ή τους είχαν πιάσει τα ραντάρ, τα οχήματα, τα turrets και τα ραντάρ της βάσης όπως και τα deployables. Ανα πάσα στιγμή μπορούσες να διαλέξεις κάποιο turret ή κάμερα για πάρεις τον έλεγχο. Να δώσεις waypoints, διαταγές σε παίχτες να βοηθήσουν κάποιον ή να επιτεθούν κάπου, κλπ.

Στο πεδίο της μάχης εκτός του customisability των παιχτών, μπορούσες να αλλάξεις (αγοράζοντας και κουβαλόντας στην πλάτη τα βαριά) turrets της βάσης ανάλογα με την περίσταση.

Μέσα στις βάσεις υπήρχαν γεννήτριες, άλλες για ενεργειακά πεδία και άλλες για την κεντρική παροχή της βάσης. Αν διελυόταν αυτή, τότε έσβηναν τα πάντα μέσα (ραντάρ, inv. stations, turrets) και επίσης τα φώτα έσβηναν και άναβε ένα κόκκινο emergency light για να βλέπεις και λίγο. Οπότε κάποιος έπρεπε να κατέβει για επισκευές και να διώξει τους εισβολείς.

Και όσο γινόταν μάχη εντός, εκτός και στον αέρα, κάπου έτρεχε και κάποιος να πάρει την σημαία και μετά έτρεχε σαν τρελός (ή είχε κάποιο όχημα από συμπαίχτη που του άφηνε) για να την καταλάβει.

Το παιχνίδι επίσης είχε τα δικά του voice commands όπως και VoIP.

Τα voice commands ήταν σε κατηγορίες, το V άρχιζε τα voice commands και από εκεί διάλεγες γενικά, άμυνα, επίθεση, animations κλπ.

Πχ. Έμπαινες σε παιχνίδι, έβλεπές κάποιον VGH, VGAW, VGAS, κοιτάς ψηλά VWB και ψοφάς από βόμβες. :P

Μετάφραση Voice -> General -> Hi, V. -> G. -> Animations -> Wave, V. -> G. -> A. -> Salute ("I'm on it!") και V. -> Warning -> Bomber ("Incoming Bomber!").

Από γραφικά ήταν όπως στο παραπάνω screenshot, για την εποχή του (και σε σχέση με το Τ1) ήταν πολύ καλά και χρησιμοποιούσε το ίδιο μοντέλο χαρακτήρα σε FPS και εξωτερικά, οπότε έβλεπες και το σώμα σου όταν κοίταζες κάτω.

Ο ήχος ήταν επίσης ωραίος με αρκετά ξεχωριστά ηχητικά εφφέ και αστεία λόγια.

Το gameplay από το βάθος και μόνο, ήταν ασυναγώνιστο και πολλοί τα βρήκαν σκούρα και δεν έκατσαν. Όσοι όμως συνέχισαν ήξεραν με τι διαμάντι είχαν να κάνουν. :)

Δυστυχώς κάποια στιγμή χρειάστηκε η Sierra να κλείσει τον Master Server του παιχνιδιού, όπως και με το Tribes 1 πριν από αυτό.

Κάποτε βγήκε και το Tribes: Vengeance (Tribes 3), αλλά πέθανε λόγω κακού (ανύπαρκτου) support γιατί η Vivendi Universal δεν άφησε ούτε ένα patch να βγει και γιατί το παιχνίδι ήταν τόσο πετσοκομμένο για τον μέσο παίχτη που απλά πάτωσε κι ας είχε πάρει καλά reviews.

Όποιος έφτασε μέχρι εδώ ελπίζω να κατάλαβε περίπου μερικά πραγματάκια για το παιχνίδι.
Ακόμα και σήμερα, λίγα παιχνίδια βλέπω να αξιοποιούν πράγματα που ήταν τόσο βολικά τότε.

Δεν θα ξαναϋπάρξει παιχνίδι σαν το Tribes 2 αν και τώρα πια, τα παιχνίδια έχουν ακολουθήσει διαφορετική πορεία γενικά. Ήταν πάντως το αγαπημένο μου παιχνίδι (μαζί με το πρώτο Aliens vs Predator για PC, αλλά αυτό another time. :P)

Πάντως για όσους θα ήθελαν να δουν πως ήταν το παιχνίδι, μια ομάδα παιχτών έκανε το TribesNext, δηλαδή το Tribes 2 να δουλεύει σε έναν νέο Master Server (χωρίς όμως in-game e-mail, homepage, κλπ την τελευταία φορά που το είχα δει). Γιατί όχι, δωρεάν είναι. ;)